Teleurgesteld

Hoge bergen verrijzen voor je. Het knabbelt aan je. Ik begin met grote moppen verf op het doek en laat het leiden door mijn handen. Zo gaat mijn avontuurlijke geest op reis. Er ontstaan verschillende bergen. Berg van verwachting, hoop, geloof en liefde. Allereerst ga ik in de berg van verwachting. Dit lijkt mij het minst erge berg. Berg van verwachting is verbonden met hoop, geloof en liefde. De wanden zijn bedekt met zachte mos. Bloemen staan langs het zandpad, wat mij binnenvoer naar een open plek waarop vol op licht schijnt. Dromerig kijk ik naar de wolken en zie een man en een vrouw erin. Is dit mijn innerlijk man of je toekomstig partner. Dit blijft een vraag. Het voert mij terug naar een herinnering. Pure liefde. Het gevoel ben ik nu even kwijt. Een ervaring die ik nooit zou willen missen. Daar leef ik nu op. Dit al, zie ik in de wolken en mijn geloof is terug gekeerd. Om het hoekje staan hoop en geloof te wachten. Zo gauw ik begin te wandelen voel ik hoop. Het is net of alles lichter is geworden.. De bloemen zijn exotischer en het mos groener. Alles straalt vol warmte, vol serene, rust. Vroeger nam ik een omweg en nu neem ik de binnenweg en zie de berg van Liefde.